Asaf Halet Çelebi (27 Aralık 1907, İstanbul - 15 Ekim 1958, İstanbul),

Dahiliye Nezareti memurlarından Mehmet Sait Halet Bey'in oğlu. Galatasaray Lisesi'nde 8 yıl eğitim gördü. Kısa bir süre Sanayi-i Nefise Mektebi'nde öğrenim gördü. Adliye Meslek Mektebi'nden mezun oldu.

Üsküdar Adliyesi Ceza Mahkemesi zabıt katipliği yaptı. Osmanlı Bankası, Devlet Deniz Yolları İşletmesi'nde çalıştı. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü kitaplığında görevliyken yaşamını yitirdi.

Gençlik yıllarında divan edebiyatından etkilendi. Gazeller ve rubailer yazdı. 1937'den sonra serbest ölçü kullanmaya ve Batı şiirinin tekniklerine yönelmeye başladı. Şiirlerinde dinlerden, ideolojilerden, toplumsal olaylardan çok Anadolu-İran-Hindistan çizgisi üzerinde uzanan bir yaşamın görünümlerini sesler aracılığıyla dile getirdi.

Kitapları

Şiirleri

• He (1942)
• Lamelif (1945)
• Om Mani Padme Hum (1953)
• Adımı Unuttum
• Mağara
• Adımı Unuttum
• Ayna
• Güneşin Işığı
• He
• İbrahim
• Kunala
• Mariyya
• Mariyya
• Sidharta
• Şamandıra Baba
• Mansur
• Cüneyd
• yusuf
• baransel

Araştırma

• Mevlana (1940)
• Molla Cami (1940)
• Eşrefoğlu Divanı (1944)
• Naima (monografi, 1953)
• Ömer Hayyam Kimdir'>Ömer Hayyam (1954)
• Divan Şiirinde İstanbul (antoloji, 1953)
• kendini bilmez banal hırt((camış]]
• maraba

Çeşitli dergilerde yayınlanan düz yazılarıyla, Hint edebiyatı üzerine makalelerini de Semih Güngör, Asaf Halet Çelebi incelemesiyle birlikte yayınladı.